hiç bilmediğin bir yerde bir sabah uyanıvermek gibi hayat. kestirilemez manevralarıyla bulandırır içini bazen. sonra bazen acımasızca tanıdık oluverir herşey. çarpip geçtiğin sesler içinde ruhunu yatıştıracak bir tını ararsın. birileri seni çağırır sonra belki. sesin çıkmaz olur birden. ya da var gücünle bağırırsın da sana dönen tek şey sesinin yankısıdır yalnızca. aklın geveze bir serçe. konuşur da konuşur. arada bir es verip dinlendi mi, bu kez de kalbinin atmadığını farkedersin. saat bilem kaçı bilmem kaç geçe durmuştur sol tarafında bir yerlerde bir zemberek. tüm bunları düşünmemek için var gücünle koşarsın. nereden geldiğini, nereye varacağını bilmeden. sadece nefes alip vermek olur tek derdin. oysa o kadar zordur ki vardığın yerde umduğunu bulmak. hele de kendini bu kadar yitirmişken.